مكيدت - 13 / 12 رك : مكايد . ملء الأرض « 1 » - 99 / 2 در اينجا عالمگير و سخت شايع مراد است . ملاعين - 11 / 4 ، 32 / 7 ، 52 / 2 جمع ملعون : نفرين كرده ، لعنت كرده ، راندهء از رحمت . از « مقدّمة - الأدب » و « الصّراح من الصّحاح » . ملواح - 14 / 9 خروههء « 2 » دام ، خوردنى در دام . « مقدّمة الأدب » ، مرغى كه بدام بندند تا مرغان ديگر آن را به‌بينند و بطمع آن در دام افتند . از « غياث الّلغات » ، با تصرّفى اندك در عبارت ، جغد پاى بستهء بدام جهت شكار باز و جز آن . « منتهى الأرب » . رك : « مرزبان‌نامه » باب هشتم ، ص 232 س 16 . مماذق - 6 / 13 دوست با طمع غير خالص . « منتهى الأرب » . ( اسم فاعل از مماذقة : دوستى ويژه ناداشتن . « تاج المصادر » ، منافقى نمودن و دوستى بى - اخلاص داشتن . « كنز اللّغات » ) .

--> ( 1 ) - « ملء الأرض » در « قرآن كريم » : 3 / 91 ، نيز آمده است . ( 2 ) - جانورى را گويند كه صيادان بر كنار دام بندند تا جانوران ديگر فريب خورند و در دام افتند . از « برهان م » .